HAYAT  ÜZERİNE

     hayat sizce nedir ? hayat yaşam ile ölüm arasında akan bir nehirdir. yani nehirde bir yerden akan su bir daha akmaz yenisi akar o yüzden hayatla bağdaşlaştırıyorum. yaşamda da öyle değilmidir ?  geçen her an geri gelmez. herkesin bu hayattan bir beklentisi ve yaşamları ile ilgili hayalleri var öyle değil mi? peki ne kadarımız bu beklenti ve hayallerimiz tam anlamıyla gerçekleşmediğinde hayatla barışık olabiliyoruz .? hep nedense geçmişte yapamadıklarımız üzerinde yoğunlaşıyoruz.  neden hep keşke diyoruz.? bu hayat hep böyle mi geçmeli...  bence hayır artık dur deme zamanı... 

     hayat aslında üç günden oluşur. dün , bugün  ve yarın öyle değil mi ? dün geçmiştir artık bir değişiklik yapamayız yani o anlar geri gelmez. peki yarının geleceği kesinmidir ? yani yarını yaşayacağımızı bilemeyiz. o halde bugünü iyi ve güzel yaşamak gerekmez mi ? ama bizler ne yapıyoruz dünü iyiden iyiye irdeliyoruz. peki elimize ne geçiyor ne kazanıyoruz kos kocaman bir hiç... kimimiz bu sayede geçmişimizdeki mutluluğu yaşamaya çalışıyoruz kimimiz ise geçmiş üzüntülerimizi tekrarlıyoruz. burada demiyorum ki geçmişimizi unutalım silelim diye tarihte de derler ya geçmişini bilmeyenin geleceği olmaz diye. ben sadece geçmişi iyiden iyiye irdelememize deyinmek istiyorum. neden irdeleyipte karşımızdakileri yada kendimizi üzüyoruz.?

       benim hoşuma giden küçük bir yazı var . onu sizlerle de paylaşmak isterim . " unuttuklarını anımsa ; özlediysen git bul , kırdıysan af dile , kırıldıysan affet , seviyorsan karşılık beklemeden git söyle çünkü hayat kısa geçiyor .!!! başka zaman bu fırsatlar olmayabilir yada bulamayabilirsiniz..!!!! ???????? "  işte olayı özetleyen bir yazı. çok sevdiğim bir arkadaşım bu yazıyı bana mesaj olarak göndermiş. böyle bir mesajı durduk yere göndermeyeceğini bildiğim için arayarak neler olduğunu sordum. aldığım cevap beni çok etkiledi. arkadaşımın babası ölmüştü ve o babası ile küstü. bana dedi ki " babamı seviyordum biliyordum ki babam da beni seviyordu. birbirimize SENİ SEVİYORUM diyemedik. onu iki gün sonra bir daha göremeyeceğimi bilseydim milyon kere onu sevdiğimi tüm evren duyuncaya dek haykırırdım. şimdi rüyalarımda babamı görüyorum ve yaşarken ona söyleyemediğim o iki kelimeyi söylüyorum o da biliyorum oğlum bende seni seviyorum diyor ve bana metin olmamı söylüyor."  işte böyle ne olursunuz sizler de arkadaşımın durumuna düşmeyin. o da benim düşmemi istememiş ki o güzel yazıyı bana mesajlamış.

       yazımı son cümlelerimle bitirmek istiyorum..kısaca hayat bir cümledir ölüm de onun noktası. nokta konuluncaya kadar olan kısmı bizler oluştururuz. bir cümle tek kelimeden de oluşabilir yada uzun da olabilir bu bizlerin elinde. belki noktayı biz koymuyoruz ama o kısma kadar cümleyi edebileştirmekte yani süslemekte bizim elimizde bunu unutmayalım. hayat herşeye rağmen devam ediyor. ve hayat yaşamaya da değer.

       inşallah bu yazım okuyanları düşünmeye sevk eder ve kaybettiklerimizin değerlerini anlarız......

                                                     y. Baykal